Nederland en de gigantische belastingdruk
€ 310 miljard geeft ons land per jaar uit, plus wat wisselgeld! Dat geld komt binnen door de belastingen en wat verkapte onderneminkjes, zoals aardgas- en grondverkoop. Het meeste overigens door een bijna eindeloze lijst bizarre belastingen. Het lijkt zo weinig als je het snel zegt en het klinkt zelfs wel positief, zo’n klein landje dat zulke bedragen toucheert, of op z’n minst spendeert. Maar het is ook onze ondergang. Het is de nagel aan onze doodskist. Delen van de € 301 miljard worden direct door het rijk uitgegeven, hoewel dit in veel gevallen weggegooid geld is.
Zolang ze niet véél meer uitgeven dan er binnenkomt, overleven we dat op termijn wel.
Het gevaar zit in het andere deel van het geld. Het geld dat niet door de overheid naar schimmige rekeningen ontwikkelingshulp, AOW of Zorg wordt gestuurd maar hier te lande in de diepe zakken van het ‘maatschappelijk middenveld’ verdwijnt. Het maatschappelijk middenveld. Al weer iets dat zo onschuldig klinkt, maar de realiteit is dat het ‘maatschappelijk middenveld’ het overdrachtelijke slagveld is. En niet zomaar een slagveld, nee hét slagveld. Ons Waterloo. En hoewel u dat niet in de gaten heeft is de strijd al voorbij. Wij hebben Nederland verloren. De strijd is de afgelopen decennia gestreden door de linkse partijen en rechts heeft ze de ruimte gegund. Nu is links al zo ver uitgezaaid in de maatschappij en haar beslissingsorganen dat Rutte 1 gezien kan worden als palliatieven zorg.
De PVV wil wel wat veranderen en terugdraaien, de VVD zou misschien eventueel ook nog wel eens een verdragje aangepast willen hebben op een paar puntjes, maar het CDA vind het, gelet op de grote (financiele) belangen van haar prominenten bij diverse rijk-gevulde potten, wel prima zo. Dat is ons landsbestuur en hier tegenover staat een groot deel van het ‘maatschappelijk middenveld’. De milieubeweging met haar filialen, de vakbonden met haar ouderenlobby, de dominees en de moskeeën, fascistenclubs als Negerland Bekent Kleur, delen van politieke stromingen, uw ANWB, alle ‘goede doelenorganisaties’ en zelfs semiterroristische organisaties rekenen we tot het ‘maatschappelijk middenveld’. Hun invloed is enorm, de leiding in handen van linkse partijpolitici - al dan niet gekende linkse politici. Links heeft er, zoals u weet,
een handje van om het lidmaatschap van de PvdA te zien als bewijs van onafhankelijkheid. Bij de Raad van State, het CPB en de bedelorganisaties kunnen ze erover meepraten. In het laatste beleidsplan van de PvdA werd zelfs besloten dit ‘maatschappelijke middenveld’ in te zetten in de strijd tegen Wilders. Er is zelfs geen twijfel over de gehoorzaamheid van deze organisaties want die zullen niet bijten in de hand die hen voedt.
Onlangs kregen we een leuk kijkje in de structuur van deze stoottroepen van de gesubsidieerde rode heerscharen. Ome Geert, die een kansloos wrakingsverzoek doet na een duidelijke blijk van partijdigheid van het Hof, verschijnt voor de President van de Wrakingskamer, Frans Bauduin. Deze man was de rechter die Volkert v.d. Graaf er met 18 jaar (effectief 11!) weg liet komen en zou dus allang geen rechter meer horen te zijn! Frans Bauduin is ook voorzitter van het Marokkofonds. Dit fonds is opgericht met steun van het NCDO. Dat is de Nationale Commissie voor internationale samenwerking en Duurzame Ontwikkeling, een zwerm schooiers die € 33 miljoen subsidie per jaar toucheert voor vage doeleinden. De vice-voorzitter van die club heet Ferrier, Joan Ferrier, heel toevallig de zus van die allochtone dwarsligger van het CDA in de Tweede Kamer. De voorzitter is CDA-man Jos van Gennip, tevens voorzitter van Vluchtelingenwerk en een vooraanstaand World-Connector, de club van de anti-Rutte1-proleet en gristen links mensch gekke Herman Wijffels.
Dit is nog niks. Met een flink vel papier en een internetaansluiting kom je tot misselijkmakende resultaten. Het is even schrikken van de verwevenheid en de onomkeerbaarheid. Het georganiseerde deel van de maatschappij wordt beheerst en bevolen door links. Op hun vlak staan de lokale overheden, eveneens een bolwerk van de gevestigde orde. Alle burgemeestersposten (op een minimale uitzondering na), alle commissarissen zijn in handen van de
Rutte 1 is niet genoeg. Het zal meer van het zelfde zijn, hooguit geremd door het gezonde verstand van de PVV
Maar het kankergezwel zit zo diep in alle organen dat het nu tijd is om te snijden. Amputatie van enkele delen lijkt onvermijdelijk. Om dit proces van cultuurrelativisme, verborgen en openlijk socialisme, alsmede cliëntelisme en vriendjespolitiek, de schandalige massa geitenwollen sokken die onderling de buit verdeelt te stoppen, zijn draconische maatregelen nodig.
Draai om te beginnen de geldkraan maar eens dicht, maar ik vrees dat noch Rutte, noch Verhagen bereid zijn om in hun eigen vlees te snijden. We hebben dan wel de slag gewonnen, om de oorlog te winnen is heel wat meer nodig. En zullen we onze bondgenoten toch echt een beetje wakkerder moeten schudden. Ons rest dus slechts één ding:
We zullen er in moeten duiken en de slag uitvechten!
En dat kan alleen met 
© Copyright 2010 Burgers voor Burgerbelangen. Webdesign by RAP Trading