Van Oranje Nassau uitkeringsfraudeurs?

PETER E. MIDDELKAMP - 3 OKTOBER 2010 (bron; Het Vrije Volk)

Churchill sprak de legendarische woorden:
”History is a set of lies, commonly agreed upon”.

De discussie met betrekking tot de afstamming van de ‘koninklijke familie’ begint nu echt op stoom te raken. Was het feit van de legitieme afstamming boven elke twijfel verheven, dan is daar nu wel een duidelijke kentering in gekomen. Dit heeft niet in de laatste plaats haar oorsprong in de verhalen die altijd al de ronde deden over de afkomst van de familie van Oranje-Nassau. Met name omtrent de voortplantingsmethoden en de daaraan verbonden privileges, machtsuitoefening en niet ten minste erfenissen, zijn altijd vragen geweest.

Absoluut onweerlegbaar is echter wel, dat de huidige troonpretendent in geen velden of wegen afstamt van Willem de Zwijger, want ook in de gecontroleerde geschiedenisboeken is te lezen dat die tak in 1702 met Stadhouder-Koning Willem de 3^e roemloos is uitgestorven. Als dan vervolgens met veel kunst- en vliegwerk de Friese tak van de Nassau’s de erftitel Van Oranje meekrijgt, lijkt de zaak geregeld. Overigens zijn er dan nog twee erfprinsen met dezelfde titel, Kaiser Wilhelm II was er ook zo één.

Op geen enkele wijze is aannemelijk te maken dat de nieuwe dynastie zich op een natuurlijke wijze heeft voortgeplant, althans gezien de vele verhalen en de literatuur die er over is na te slaan. Een mooie titel voor een boek zou zijn: “De kink in de dynastieke kabel Van Oranje-Nassau”, daarmee is immers alles gezegd. Grondwettelijk is geregeld dat deze dynastie het staatshoofd mag leveren en dat deze in rechte mannelijk lijn dient af te stammen van Koning-Koopman Willem de Derde. Door gesjoemel en gerommel met zaad en eicel zijn grote twijfels gerezen omtrent de legitimiteit van het instituut. Door er een DNA test op los te laten kan voor eens en altijd de zaak worden rechtgezet. Onafhankelijk van de vraag hoe wenselijk en democratisch het is om het hoogste ambt in dit land erfelijk te maken.

In ieder geval kan dan worden aangetoond dat het gecumuleerde vermogen van deze familie grondwettelijk is verkregen en dat er geen uitkeringsfraude wordt gepleegd.

Hier wringt echter de koninklijke schoen. Degene die het meest belang heeft bij de bevestiging van hun bestaansrecht, de koninklijke familie zelf nota bene, weigert iedere vorm van medewerking aan een onderzoek volgens  moderne maatstaven. Hierdoor ontstaat onzekerheid over de legitimiteit van het instituut, zo sterk zelfs, dat gerede twijfels ontstaan omtrent de afstamming van het huidige staatshoofd en opvolgers.

Zonder dat Van Amsberg bewijs levert dat zij voldoet aan wat in de Grondwet is vastgelegd, dienen wij bewijs te leveren, dat er niet wordt voldaan aan hetgeen in de Grondwet is vastgelegd. Het is van dezelfde orde, dat een ongelovige moet aantonen dat God niet bestaat, ondanks dat er geen bewijs is geleverd door een gelovige dat Hij wél bestaat. Als een schrijver een fabeltje ophangt over pratende wolven in het bos en daarbij als slotzin aanvoert, dat het écht is gebeurd, dan moet de lezer gevoeglijk aannemen, dat het geen fabeltje is.  Want er staat immers bij, dat het is gebeurd.

Zo draaien wij in cirkeltjes rond met deze familie Van Amsberg. Maar zolang geen bewijs is geleverd dat zij werkelijk zijn die ze beweren te zijn, kunnen we hier vooralsnog spreken van een ongekende uitkeringsfraude, die de hoogte van de staatsschuld lijkt te benaderen.

Reageren:
http://herstelderepubliek.wordpress.com/2010/10/03/uitkeringsfraude-op-niveau/